Historia
Ramajana w kręgu
Rama na wygnaniu, złoty jeleń, porwanie Sity, Hanuman i ogień, ostateczna bitwa: epizody Ramajany, z których zbudowany jest kecak.
Wybierz wieczór na plaży Melasti ↗Szybka odpowiedź
Kecak opowiada część Ramajany, hinduskiego eposu o księciu Ramie. Opis tańca w Wikipedii wymienia zwyczajowy przebieg: Rama i Sita wygnani do lasu, złoty jeleń, który wabi Ramę, Ravana porywający Sitę, walka sępa Jatayu, poszukiwania Hanumana i wreszcie wojna Ramy z Ravaną. Scena z ogniem zwykle symbolizuje Hanumana palącego miasto Lankę. Każda grupa wybiera własne sceny, więc traktuj to jako mapę, nie program.
Epos opowiadany na Bali
Ramajana dotarła do Indonezji dawno temu i była tam na nowo opowiadana. Jawajska Kakawin Ramayana, datowana przypuszczalnie na około 870 rok, została na Bali rozwinięta jako Ramakavaca, a sceny z eposu są wyrzeźbione na balustradach dziewiątowiecznej świątyni Prambanan na Jawie. Na Bali historia ta należy do świąt świątynnych, teatru cieni i tańca. Kecak bierze kilka jej najsłynniejszych epizodów i odgrywa je w ciągu godziny, a chór wciela się w armie, lasy i burze.
Wygnanie w lesie
Historia, którą podejmuje kecak, zaczyna się na wygnaniu. Rama, następca tronu Ayodhyi, zostaje wygnany na czternaście lat do dziczy z powodu obietnicy, której jego ojciec musi dotrzymać, a jego żona Sita i brat Lakshmana idą z nim. W kecaku jest to zwykle łagodne otwarcie: cała trójka wędruje przez las, który chór tworzy głosami i kołyszącymi się ramionami. Role Ramy, Sity i Lakshmany wymagają płynnego, pełnego wdzięku ruchu i czasem tańczą je kobiety.
Złoty jeleń
Ravana, demoniczny król Lanki, planuje porwanie Sity i werbuje demona Marichę, który przybiera postać złotego jelenia. Zafascynowana Sita błaga Ramę, by go schwytał, a on podąża za nim głęboko w las, zostawiając Lakshmanę na straży. Wtedy rozlega się głos łudząco podobny do głosu Ramy, wołający o pomoc, i Sita wysyła Lakshmanę za nim. Jeleń to jedna z lżejszych ról w kecaku, często hasająca wokół kręgu, a jego pojawienie się jest sygnałem, że zastawiona pułapka się zamyka.
Porwanie Sity i Jatayu
Gdy obaj bracia zniknęli, Ravana przybywa w przebraniu wędrownego ascety, prosi o gościnę i uprowadza Sitę. W jawajskich opowieściach nosi imię Rahwana. Potężny sęp Jatayu próbuje go powstrzymać i zostaje śmiertelnie ranny w walce, lecz żyje wystarczająco długo, by opowiedzieć Ramie i Lakshmanie, co się stało. W kecaku chór często staje się tu groźny, przechodząc od lasu do demonicznych zastępów Ravany. Walka z Jatayu to jedna ze scen, które kecak zwykle przedstawia.
Hanuman i ogień
Poszukiwania prowadzą Ramę do małpiego bohatera Hanumana, który ogromnym skokiem przemierza morze do Lanki, odnajduje Sitę w gaju i wręcza jej pierścień Ramy jako dowód, że żyje. Pojmany i stawiony przed Ravaną, Hanuman zostaje podpalony na ogonie, uwalnia się i podpalając miasto, przeskakuje z dachu na dach. Balijski kecak zawiera pokaz ognia, który przedstawia to spalenie Lanki. To moment, który zapamiętuje większość widzów.
Bitwa i chór jako dwie armie
Epos kończy się wojną. Sprzymierzeńcy Ramy budują groblę do Lanki, a Rama w końcu zabija Ravanę w bitwie. W kecaku mężczyźni z chóru grają obie strony: armię Ramy złożoną z wanarów, małpiego ludu, oraz demoniczne rakszasy Ravany, zmieniając przynależność wraz ze zmianą rytmu, wysokości głosu i postawy. Niektóre zespoły kończą na triumfie, inne na ogniu Hanumana. Jeśli chcesz śledzić dramat, obserwuj, w którą stronę przechyla się chór i jak zmienia się jego głos; to podpowiada, kto wygrywa.
Źródła